قم

این تغییر فریاد می‌زنند و با قاطعیت ادعا می‌کنند که این روش هرگز در مدارس روستایی جواب نخواهد داد. مدت‌ها پس از اینکه این امر به یک واقعیت تبدیل شود، کسانی خواهند بود که از دیدن آن امتناع خواهند کرد. مانند پدر لجبازی که پسرش به او گفته بود می‌تواند در ماه ژوئن برف را به او نشان دهد. پسر به دنبال پسر از یک دره کوچک و باریک بالا رفت و به حفره یک کنده قدیمی و توخالی اشاره کرد و گفت: «پدر، آنجا را ببین، برف آنجاست.» پدر قبل از نگاه کردن، چشمانش را بست و پاسخ داد: «پسرم، من ذره‌ای برف نمی‌بینم.» همان استدلالی که برای اثبات این موضوع به کار می‌رود که مدارس روستایی نمی‌توانند درجه‌بندی شوند و از جادو و طلسمات یک دوره تحصیلی کردستان واحد پیروی کنند،

بهترین استدلال برای درجه‌بندی و یک دوره تحصیلی واحد است. من معتقدم هر کسی که تا به حال در این موضوع دعا مطالعه کرده باشد، موافق خواهد بود که یک دوره تحصیلی واحد و منطقی، موارد زیر را دعا انجام خواهد داد: ۱. حضور بهترین دعانویس شهر بهتر را تضمین کنید. ۲. حضور منظم‌تری را تضمین کنید. ۳. دانش‌آموزان را برای مدت طولانی‌تری در مدرسه نگه دارید. صدها دانش‌آموز به دلیل تمایل خودشان و والدینشان به فارغ‌التحصیلی، در مدرسه می‌مانند و کارهای خوبی انجام می‌دهند. شاید آرزوی گرفتن مدرک، بالاترین قم انگیزه برای تحصیل نباشد، اما تاکنون همه بهترین مؤسسات ما رعایت این رسم را ضروری یافته‌اند.

۴. تضمین جادو و طلسمات کار بهتر از بهترین دعانویس شهر سوی معلمان و دانش‌آموزان. کار طاقت‌فرسای تکرار و تکرار یک کار سال به سال، بسیاری از طلسم نویس دانش‌آموزان را از زندگی مدرسه منزجر می‌کند. مگر اینکه یاسوج موارد خاصی برای پایه تحصیلی تعیین شده باشد، یا به عبارت دیگر، اگر یک دوره تحصیلی وجود نداشته باشد، مدارس بسیار کمی کار جادو و طلسمات مشابه را با همان کلاس تکرار می‌کنند. وقتی پسری در مدرسه بدون پایه تحصیلی، پنج سال متوالی کار مشابه را تکرار کرد،۴۶تنها تفاوت، تفاوت طبیعی ناشی از داشتن سه معلم مختلف در پنج سال بود. تنها یک استدلال علیه نمره‌دهی مدارس روستایی وجود دارد.

آن استدلال این است که دانش‌آموزان به طور منظم در کلاس‌ها شرکت نمی‌کنند. نمره‌دهی یکی از بهترین طلسم نویس مشوق‌های حضور منظم است. اگر چیزی وجود داشته باشد که والدین را به وجد آورد و آنها را نسبت رشت به مسائل مدرسه آگاه کند و به آنچه در مدرسه می‌گذرد توجه دهد، آن چیز این است که پسر یا دخترشان ارتقا پیدا نکند. وقتی متوجه شوند که حضور نامنظم، ارتقا را به خطر می‌اندازد، به راحتی می‌توان آن را اصلاح کرد. این امر بر بسیاری از بهانه‌های بی‌اساس که در غیر این صورت کودک را در نزدیکی پایان سال از مدرسه دور نگه می‌داشت، غلبه می‌کند.

این امر کار مدرسه را به یک واقعیت، یک تجارت، چیزی که باید در کنار هر نوع تجارت دیگری به جای یک سرگرمی یا مکانی برای تفریح ​​که وقتی کار دیگری برای انجام دادن وجود ندارد، به آن پرداخت، تبدیل می‌کند. تجربه شخصی من این است که هرگز با کاهش حضور دانش‌آموزان در پایان سال، زیاد نگران نبوده‌ام، اگرچه در مدارس مختلف، مناطق طلسم جادو و طلسمات مختلف و اغلب تا اواسط ژوئن تدریس کرده‌ام. دانش‌آموزان و والدین می‌دانستند کسانی که ماه آخر یا چند هفته آخر ترم را از دست می‌دهند، باید در ابتدای ترم بعدی لاهیجان قبل از ارتقا، امتحان بدهند.

ممکن است طلسم نویس این یک انگیزه نادرست بوده باشد، اما من دعا معتقدم که این انگیزه به همان خوبی و به همان اندازه موجه است که بسیاری از والدین برای دور نگه داشتن فرزندان خود از مدرسه در ماه آخر یا شش هفته آخر ترم دارند، همانطور که اغلب انجام می‌شود. دانش‌آموزان می‌خواهند بیایند و والدین معمولاً ترتیب می‌دهند که به آنها اجازه آمدن بدهند تا اینکه ریسک امتحان پس طلسم از تعطیلات سه ماهه تابستان را بپذیرند. اگرچه من طلسم هم مثل همه معلمان خوب، نزدیک به پایان سال تحصیلی تلاش مضاعفی کرده‌ام تا علاقه به مدرسه و روحیه خوب مدرسه را حفظ کنم،۴۷فکر می‌کنم دوره مدرسه درجه‌بندی‌شده خیلی به من کمک کرده است.

در دوران کودکی، در مدرسه بدون درجه‌بندی درس می‌خواندم که در آن هر دانش‌آموزی عملاً هر چیزی را که مناسب خودش یا والدینش بود، انتخاب می‌کرد. من تدریس در یک مدرسه بدون درجه‌بندی را شروع کردم طلسم و خوشحالم که در پایان دو سال، آن را با درجه‌بندی خوبی مانند بسیاری از مدارس شهری ترک کردم.